ประวัติศาสตร์ และ วัฒนธรรมจีน
เจิ้งจวงกง อธิราชจอมกลยุทธ์สุดแกร่งแห่งยุคชุนชิวตอนต้น
ploy pilin2026-01-30T11:29:46+07:00พฤศจิกายน 26th, 2025|
ไทยมีอากู๋ จีนมีแม่ตู้
billdechawat2025-11-14T10:26:57+07:00พฤศจิกายน 14th, 2025|
เจิ้งจวงกงกับเรื่องราวที่ควรค่าแก่การใคร่ครวญ
ploy pilin2026-01-30T11:29:57+07:00ตุลาคม 27th, 2025|
ชามตราไก่: สัญลักษณ์ศิลปะวัฒนธรรมจีนในต่างแดน
billdechawat2025-08-27T10:21:33+07:00สิงหาคม 27th, 2025|
ภาษา และ ไวยากรณ์จีน
คำกริยาน่ารู้ <--> ทรุดลงกับพื้น
By arsom|2022-12-01T13:20:34+07:00ธันวาคม 1st, 2022|
คำศัพท์จีน ยิ่งเรียน ยิ่งยาก ยิ่งเยอะ อีกทั้งยังมีคำศัพท์ใหม่เกิดขึ้นอีกมากมาย แม้แต่ในโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยก็ไม่สามารถสอนให้รู้คำศัพท์ได้หมด ดังนั้นอาศรมสยาม-จีนวิทยาจึงได้รวบรวมคำกริยาน่ารู้ มาให้อ่านกัน
… 到家了 …สุดๆ/…ถึงที่สุดแล้ว / 戳脊梁骨 (ชี้นิ้ว) ด่าลับหลัง / ด่าว่านินทา / 钻空子 ฉวยโอกาส/อาศัยช่องโหว่ (จ้องหาผลประโยชน์จากช่องโหว่) / …一股脑儿… …ทีเดียวจนหมด…/…พรวดเดียวจนหมด… / …一口气… …รวดเดียว… /…ในรวดเดียว… / …โดยไม่หยุด…… 到家了 …สุดๆ/…ถึงที่สุดแล้ว / 戳脊梁骨 (ชี้นิ้ว) ด่าลับหลัง / ด่าว่านินทา / 钻空子 ฉวยโอกาส/อาศัยช่องโหว่ (จ้องหาผลประโยชน์จากช่องโหว่) / …一股脑儿… …ทีเดียวจนหมด…/…พรวดเดียวจนหมด… / …一口气… …รวดเดียว… /…ในรวดเดียว… / …โดยไม่หยุด…
ค้นหา
Find us on Facebook
เรื่องล่าสุด
-
แผนที่และข้อมูลประเทศจีนโดยสังเขปตุลาคม 11th, 2019
-
คำศัพท์เกี่ยวกับไวรัสโคโรน่าสายพันธุ์ใหม่ (โควิด 19 COVID 19) จีน-ไทยกุมภาพันธ์ 13th, 2020
-
พินอิน (拼音) คืออะไร? วิธีการใช้พินอินอย่างละเอียดมีนาคม 24th, 2022
-
พัฒนาการของตัวอักษรจีนกันยายน 22nd, 2020
-
การใช้คำว่า 而 / สแลง #818# หมายถึงอะไร?พฤษภาคม 19th, 2026
-
“ถานอวิ่นเสียน” แพทย์สตรีแห่งราชวงศ์หมิงพฤษภาคม 18th, 2026
-
นาฬิกาฝรั่งในยุครุ่งเรืองแห่งราชวงศ์ชิงเมษายน 22nd, 2026
-
หวังฝูจิ่ง พื้นที่ประวัติศาสตร์ใจกลางกรุงเมษายน 22nd, 2026
- No comments have been published yet.
ท่องแดนมังกร
วัดยงเหอกง พระตำหนัก 2 จักรพรรดิสู่วัดพุทธนิกายทิเบต
billdechawat2026-04-17T09:44:55+07:00เมษายน 17th, 2026|ท่องแดนมังกร|
วัดยงเหอกง (雍和宫 ตำหนักยงเหอ) หรือวัดลามะ เป็นวัดแบบทิเบตที่กว้างใหญ่ที่สุดในดินแดนจีน (ยกเว้นทิเบต) เริ่มแรกสร้างขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดิคังซี (康熙 ค.ศ. 1654–1722) ปีที่ 33 (ค.ศ. 1694) แห่งราชวงศ์ชิง (清 ค.ศ. 1616-1911) เพื่อเป็นจวนประทับของพระโอรสลำดับที่ 4 อิ้นเจิน (胤禛)






















