ภูเขาเย่ว์ลู่ (岳麓山)
ภูเขาเย่ว์ลู่ (岳麓山) เรื่องโดย : ทีมงานอาศรมสยาม-จีนวิทยา ------ภูเขาเย่ว์ลู่ (岳麓山) หรือเรียกสั้นๆ ว่า “ลู่ซาน” (麓山) เป็นหนึ่งในยอดเขาสำคัญของภูเขาเหิงซาน (衡山)[1]
ต้าฝอซื่อ : วัดพระใหญ่แห่งกวางเจา
วัดต้าฝอซื่อ (大佛寺) หรือภาษาไทยว่า “วัดพระใหญ่” ตั้งอยู่บนถนนฮุ่ยฝูตะวันออก (惠福东路) ใกล้ย่านถนนคนเดินเป่ยจิงลู่ (北京路) เมืองกวางเจา (广州) มณฑลกวางตุ้ง (广东) นับเป็นหนึ่งในพุทธสถานที่มีชื่อเสียงของเมืองกวางเจา ซึ่งมีพุทธศาสนิกชนเดินทางมาสักการะอย่างไม่ขาดสาย
เขตเช่าเซี่ยงไฮ้ ความทรงจำที่ต้องจารึกไว้ในประวัติศาสตร์จีน
นับตั้งแต่ ค.ศ. 1843 เริ่มมีกลุ่มทุนชาวอังกฤษทยอยเข้ามาเช่าพื้นที่ในเขตเมืองเซี่ยงไฮ้ เพื่อประกอบธุรกิจห้างร้าน ตามด้วยการออกกฎหมายที่ดินว่าด้วยการจัดสรรพื้นที่ส่วนหนึ่งในเมืองเซี่ยงไฮ้เป็นเขตพิเศษ กำหนดให้เฉพาะชาวต่างชาติเท่านั้นเข้าอาศัยและใช้ประโยชน์
นครหังโจว สวรรค์บนดิน
นครหังโจว (杭州市) เป็นเมืองเอกของมณฑลเจ้อเจียง (浙江省) ตั้งอยู่บริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซีเกียง (长江) และทางทิศตะวันตกของอ่าวหังโจว มีความสำคัญเป็นศูนย์กลางด้านเศรษฐกิจ การศึกษา การคมนาคมของภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ของจีน รวมถึงเป็นเมืองท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่อในระดับนานาชาติ
ชาหลงจิ่งแห่งซีหู
ทัศนียภาพอันงดงามแห่งซีหูและชาลือชื่อแห่งหลงจิ่ง มีชื่อเสียงขจรขจายไปทั่วโลกมายาวนาน การท่องเที่ยวทะเลสาบแห่งซีหู (西湖) พร้อมลิ้มรสชาหลงจิ่ง(龙井) เป็นอีกหนึ่งกิจกรรมที่ผู้มาเยือนไม่ควรพลาด บริเวณหุบเขารอบๆ ทะเลสาบซีหูแห่งเมืองหังโจว มีชื่อเสียงมาช้านานว่าเป็นแหล่งผลิตใบชาที่สำคัญ แต่การปลูกชาในพื้นที่แถบนี้เริ่มตั้งแต่เมื่อใดนั้นยังเป็นคำถามที่ยังไม่มีข้อมูลยืนยันชัดเจน
วัดจิ้งอัน วัดเก่าแก่แห่งนครเซี่ยงไฮ้
วัดจิ้งอัน (静安寺) ตั้งอยู่ ณ เขตจิ้งอัน (静安区) นครเซี่ยงไฮ้ (上海) เชื่อกันว่าสร้างขึ้นครั้งแรกในสมัยสามก๊ก (三国 ค.ศ. 220–280) ถือเป็นวัดที่เก่าแก่ของมหานครเซี่ยงไฮ้ และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในโบราณสถานที่ได้รับการคุ้มครองของเซี่ยงไฮ้อีกด้วย
ย่านซานหลี่ถุน ศูนย์กลางไลฟ์สไตล์ยามค่ำคืน
ย่านซานหลี่ถุน (三里屯) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อซานหลี่ถุนไท่กู่หลี่ (三里屯太古里 : Sanlitun Taikoo Li) ตั้งอยู่ ณ เขตเฉาหยาง (朝阳) กรุงปักกิ่ง (北京) เป็นศูนย์กลางทางแฟชั่นและไลฟ์สไตล์ยามค่ำคืนที่ทันสมัยที่สุดแห่งหนึ่ง
หวังฝูจิ่ง พื้นที่ประวัติศาสตร์ใจกลางกรุง
หวังฝูจิ่ง (王府井) เป็นถนนสายเก่าแก่ที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ใจกลางเมืองปักกิ่ง ทางด้านตะวันออกของพระราชวังต้องห้าม (紫禁城) และจัตุรัสเทียนอันเหมิน (天安门广场) ถนนสายนี้มีความยาว 1.8 กิโลเมตร สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยราชวงศ์หยวน (元 ค.ศ.1271–1368)
วัดยงเหอกง พระตำหนัก 2 จักรพรรดิสู่วัดพุทธนิกายทิเบต
วัดยงเหอกง (雍和宫 ตำหนักยงเหอ) หรือวัดลามะ เป็นวัดแบบทิเบตที่กว้างใหญ่ที่สุดในดินแดนจีน (ยกเว้นทิเบต) เริ่มแรกสร้างขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดิคังซี (康熙 ค.ศ. 1654–1722) ปีที่ 33 (ค.ศ. 1694) แห่งราชวงศ์ชิง (清 ค.ศ. 1616-1911) เพื่อเป็นจวนประทับของพระโอรสลำดับที่ 4 อิ้นเจิน (胤禛)
อี๋เหอหยวน พระราชวังฤดูร้อนแห่งราชวงศ์ชิง
-“พระราชอุทยานอี๋เหอหยวน” (颐和园) หรือที่คนไทยนิยมเรียกกันว่า “พระราชวังฤดูร้อน” ตั้งอยู่ในเขตไห่เตี้ยน (海淀) ห่างจากใจกลางเมืองปักกิ่งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ประมาณ 15 กิโลเมตร ภูมิทัศน์ในอุทยานออกแบบโดยยึดแบบอย่างจากทัศนียภาพของทะเลสาบซีหู (西湖) เมืองหังโจว (杭州)