ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมจีน

เทพเจ้าแห่งโชคลาภ หรือที่คนไทยรู้จักกันในนามไฉ่สิ่งเอี๊ย (财神爷) เป็นหนึ่งในเทพเจ้าที่ชาวจีนกราบไหว้บูชามาแต่โบราณกาล เชื่อกันว่ามีอิทธิฤทธิ์ช่วยดลบันดาลเงินทอง

ในยุคที่ยังไม่มีการถ่ายภาพ ผู้คนอาศัยการวาดภาพคน เหตุการณ์ และสถานที่ต่างๆ มีการประดิษฐ์อุปกรณ์มากมายเพื่อช่วยให้วาดภาพได้สะดวกขึ้น ถึงกระนั้นการวาดภาพก็ยังมีข้อจำกัด ตรงที่ไม่อาจผลิตภาพได้อย่างรวดเร็วสมจริง และผลิตซ้ำได้อีกเป็นจำนวนมาก ภาพถ่ายยุคแรกของจีน

ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 หรือระหว่างยุคกลางถึงปลายราชวงศ์ชิง ชาวจีนจำนวนมหาศาลหอบเสื่อผืนหมอนใบ จำใจจากบ้านเกิดไปแสวงหาลู่ทางทำมาหากินในต่างประเทศเพื่อส่งเงินกลับมาจุนเจือครอบครัวที่อดอยากแร้นแค้น ชาวจีนอพยพเหล่านี้ส่วนใหญ่ไร้ซึ่งทุนทรัพย์

‘หมิงฮุน’ (冥婚) หมายถึง ‘พิธีแต่งงานหลังการตาย’ เป็นประเพณีการจัดพิธีสมรสให้แก่ชายหรือหญิงที่เสียชีวิตไปแล้ว ด้วยเชื่อว่าดวงวิญญาณของผู้ตายจะเป็นสุขและส่งผลให้วงศ์ตระกูลเจริญรุ่งเรือง

พุทธศาสนาแบ่งออกเป็นหลายนิกาย บางคนคุ้นเคยกับการเรียกว่า ‘เถรวาท-อาจริยวาท’ บางคนคุ้นเคยกับ ‘หินยาน-มหายาน’ อย่างไรก็ดีทั้งหมดล้วนถือกำเนิดจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้เสด็จดับขันธปรินิพพานไปเมื่อ 2,500 กว่าปีมาแล้วทั้งสิ้น

ความคิดเรื่องการบำรุงรักษาชีวิตอยู่คู่กับสังคมจีนมาช้านาน ได้รับความสนใจจากกลุ่มชนต่างๆ ในสังคมอย่างกว้างขวาง ไม่ว่าจะเป็นชาวบ้านระดับรากหญ้าหรือชนชั้นสูงในทุกวงการ กอปรกับได้รับอิทธิพลจากความหลากหลายทางวัฒนธรรมมาหลายพันปี

การนวดกดจุด (穴位按摩) เป็นศาสตร์การรักษาแขนงหนึ่งที่ถือกำเนิดขึ้นในประเทศจีน และมีผู้รับช่วงต่อจากรุ่นสู่รุ่นจนถึงปัจจุบัน การนวดกดจุดช่วยให้รู้สึกผ่อนคลายจากอาการเหนื่อยล้าเพราะการทำงาน

หญิงขายบริการทางเพศเป็นอาชีพที่มีมาตั้งแต่สมัยโบราณในทุกบ้านเมืองทั่วโลก มีทั้งแบบยินยอมพร้อมใจและถูกบีบบังคับ แม้ในปัจจุบันหญิงขายบริการเป็นอาชีพที่ ‘ไร้เกียรติ’ ในสายตาคนทั่วไป

พจนานุกรมภาษาจีนปัจจุบัน (現代漢語詞典) นิยามคำว่า ‘禮物’ (ของขวัญ) ไว้ว่า สิ่งของที่มอบให้เพื่อแสดงความเคารพหรือเฉลิมฉลองแสดงความยินดี (為了表示尊敬或慶賀而贈送的物品)