เผียนเหวิน (駢文 piánwén) เป็นคําประพันธ์พิเศษที่มีเฉพาะในภาษาจีน ในชาติอื่นๆ ปกติจะแบ่งคําประพันธ์เป็นร้อยแก้ว (Prose) กับร้อยกรอง (Verse) แต่จีนแบ่งเป็นยวิ่นเหวิน (韻文 yùnwén) คือคําประพันธ์มีสัมผัส ส่านเหวิน (散文 sǎnwén) คือคําประพันธ์อิสระ และเผียนเหวิน (駢文) คือคําประพันธ์ดุลภาค
ฝ่าบาททรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นปี หมื่นๆ ปี” เป็นประโยคซึ่งคอซีรีส์จีนแนวย้อนยุคคงจำขึ้นใจ เรื่องใดที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับราชสำนัก ย่อมมีเสียงถวายพระพรนี้ดังกังวานครั้งแล้วครั้งเล่า จนกลายเป็นเอกลักษณ์ของละครจีนโบราณไปโดยปริยาย บทความนี้จะขอนำทุกท่านไปรู้จักคำว่า “หมื่นปี” โดยพิสดาร ว่าถ้อยคำธรรมดาเช่นนี้กลายมาเป็นคำถวายพระพรชัยมงคลแด่จักรพรรดิได้อย่างไร
-วัดหลิงอิ่น (灵隐寺) มีอีกชื่อว่า “วัดอวิ๋นหลิน” (云林寺) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของทะเลสาบซีหู (西湖) เมืองหังโจว (杭州) มณฑลเจ้อเจียง (浙江) มีพื้นที่ราว 87,000 ตารางเมตร เป็นหนึ่งในวัดที่โบราณที่สุดในหังโจว และเป็นพุทธสถานที่เชื่อกันว่าพระอรหันต์จี้กงเคยพำนักอยู่ ปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำคัญแห่งประเทศจีน (全国重点文物保护单位)
“ตะวันขึ้นไหมหมื่นพับ ตำบลใหญ่แห่งเจียเหอ” (日出万匹绸、嘉禾一巨镇) คำกล่าวข้างต้น คงจะหมายถึงที่ใดไม่ได้ นอกเสียจาก “เมืองโบราณผูย่วน” (濮院古镇) ที่ตั้งอยู่ ณ ตำบลผูย่วน (濮院) เมืองเจียซิง (嘉兴) มณฑลเจ้อเจียง (浙江) อันเป็นเมืองโบราณที่มีประวัติยาวนานนับพันปี และขึ้นชื่อว่าเป็น “เมืองโบราณแห่งแฟชั่นของจีน” (中国时尚古镇)
ประเทศจีนก็มีเสิร์ชเอนจิ้นยอดนิยมที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับกูเกิ้ล เรียกว่า “ไป่ตู้” (百度bǎidù หรือ Baidu) ซึ่งมีคุณสมบัติตอบสนองความต้องการหลากหลาย ไม่ต่างจากกูเกิ้ล เป็นที่พึ่งพิงจนชาวจีนนิยมเรียกกันว่า “ตู้เหนียง” (度娘dù niáng)
จีนมีภาษิตชาวบ้านหรือถ้อยคำที่กล่าวสืบต่อกันมาช้านานแล้วว่า “ยอมนอนสุสาน ก็ไม่ค้างศาลเจ้าร้าง” (寧睡荒墳，不宿破廟) เมื่อฟังดูแล้วอาจรู้สึกฉงนใจ เพราะเหตุใด “สุสาน” กลางแจ้งที่น่ากลัว ทั้งยังแฝงไว้ด้วยสิ่งลี้ลับเหนือธรรมชาติ จึงปลอดภัยกว่า “ศาลเจ้าร้าง” ซึ่งมีหลังคากันแดดกันฝน
ผู้ซึ่งชื่นชอบเรื่องลี้ลับและสยองขวัญคงต้องเคยได้ยินได้ฟังเรื่องราวของ “เสือสมิง” กันมาไม่มากก็น้อย ตามตำนานนั้น เสือสมิงคือเสือที่เชื่อกันว่าเดิมเป็นคนมีอาคมแก่กล้าจนสามารถจำแลงร่างเป็นเสือแล้วจำแลงกลับมาเป็นคนไม่ได้ หรืออีกนัยหนึ่ง เสือสมิงคือเสือที่เมื่อกินคนมากๆ เข้า วิญญาณคนตายก็เข้าสิง และต่อมาสามารถจำแลงร่างเป็นคนได้ แต่คติความเชื่อเรื่องเสือสมิงนี้ไม่ได้มีเฉพาะในสังคมไทยเพียงเท่านั้น
“ชามตราไก่” อุปกรณ์เครื่องใช้ในครัวที่ชาวไทยคุ้นตากันดี ไม่เพียงเป็นเครื่องกระเบื้องเคลือบดินเผาที่เพิ่มความอิ่มเอมในการรับประทานอาหาร หรือสิ่งของประกอบฉากภาพยนตร์ หากแต่ยังเป็นอีกหนึ่งสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมจีนซึ่งบอกเล่าเรื่องราว ความคิด และความเปลี่ยนแปลงทางสังคมของชาวจีนหลายยุคหลายสมัย
“故劍情深” (gù jiàn qíng shēn) เป็นสำนวนจีนซึ่งใช้กันมาแต่โบราณ หากแปลตามตัวอักษร สำนวนนี้ย่อมมีความหมายว่า “กระบี่เล่มเก่าเก็บรักสลักใจ” ทว่าแท้จริงแล้ว คำว่า 故劍 (gù jiàn กระบี่เล่มเก่า) ในที่นี้มีความหมายโดยนัยว่า “ภรรยาคนแรกผู้เป็นที่รักยิ่ง”
เมื่อเอ่ยถึง ศิลปะการตัดกระดาษ (剪紙藝術) ภาพที่ผู้คนมักนึกถึงคือลายฉลุบนกระดาษสีแดงอันประณีต บรรจง และคงเอกลักษณ์แบบตะวันออก เป็นศิลปะพื้นบ้านซึ่งผ่านการสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น และยังเป็นดั่งกระจกที่สะท้อนวิถีชีวิต วัฒนธรรม และจิตวิญญาณของประชาชนจีนในแต่ละยุคสมัย
