บทกวีของตันหลิม

บทกวีของตันหลิม

เรื่องโดย: โชติช่วง นาดอน

*จัดพิมพ์ขึ้นเพื่อระลึกถึง อ.ทองแถม นาถจำนง (โชติช่วง นาดอน) เนื่องในวาระการจากไปครบรอบ 2 ปี
โดยคัดลอกเนื้อหามาจากนิตยสาร All magazine (ออล แม็กกาซีน)

—–ในยุคสามก๊ก ‘ตันหลิม’ เป็นปราชญ์กวีที่มีชื่อเสียงยั่งยืน ตันหลิม – เฉินหลิน 陈琳 (ค.ศ.?–ค.ศ.217) มีสมญานามว่า ‘ข่งจาง’ 孔璋 เป็นชาวอำเภอเซี่ยหยาง เมืองก่วงหลิง เคยทำราชการสังกัดอยู่กับโฮจิ๋น เมื่อตั๋งโต๊ะครองอำนาจในราชธานีลกเอี๋ยง ตันหลิมหนีไปทำราชการอยู่กับอ้วนเสี้ยว ค.ศ. 200 เกิดศึกกัวต๋อ ระหว่างอ้วนเสี้ยวกับโจโฉ ตันหลิมเขียนประกาศปลุกระดมช่วยอ้วนเสี้ยว《为袁绍檄豫州文》ด่าประณามโจโฉอย่างร้ายแรง แต่โจโฉก็ยังให้ตันหลิมรับราชการต่อไป

—–พระเจ้าโจผี หลังจากขึ้นครองราชย์แล้ว ประกาศยกย่องปราชญ์ใหญ่เจ็ดท่านเป็น ‘เจ็ดปราชญ์ยุคเจี้ยนอัน’ ตันหลิมเป็นหนึ่งในนั้นด้วย ผลงานประพันธ์ของตันหลิมนั้นมีมาก แต่สูญหายไปเกือบหมด เหลืออยู่เพียงบทกวีไม่กี่บท บทที่มีชื่อเสียงมากคือเรื่อง ‘ม้ากินน้ำใต้กำแพงยักษ์’

饮马长城窟行 ม้ากินน้ำใต้กำแพงยักษ์

饮马长城窟， ปล่อยม้า กินน้ำบ่อ ใต้กำแพงยาว

水寒伤马骨。  น้ำหนาว เจ็บร้าว อัศว์อัฎฐี

往谓长城吏， พบผู้คุม กำแพง ชวนพาที

慎莫稽留太原卒！ โปรดอย่ากัก ไพร่นี้ ยาวนานไป

官作自有程，  ผู้คุมบอก ไพร่เกณฑ์ มีเวรเวลา

举筑谐汝声！ เอ้า เฮโลสาระพา พวกข้าไพร่

男儿宁当格斗死， ลูกผู้ชาย กล้าตาย สงครามชัย

何能怫郁筑长城。 ทุกข์อะไร กะแค่ สร้างกำแพง

长城何连连， กำแพงยักษ์ พืดยาว ยาวแสนไกล

连连三千里。 สามพันลี้ เนื่องไป ไม่เว้นแหว่ง

边城多健少， เมืองชายแดน น้องชาย ฉกรรจ์แรง

内舍多寡妇。  ทุกหนแห่ง มากล้วน หม้ายผัวตาย

作书与内舍， ส่งจดหมาย กลับบ้าน ถึงเมียวอน

便嫁莫留住。 จงแต่งใหม่ จากจร รีบขวนขวาย

善侍新姑嫜， จงดีใจ ไหว้พ่อแม่ ผัวใหม่กร

时时念我故夫子！ นึกถึงผัว ผู้วาย บางเวลา

报书往边地， ถึงชายแดน จดหมาย นางตอบเรา

君今出语一何鄙？ เหตุใดเจ้า พูดจา ไสส่งข้า

身在祸难中， ก้อ…ชีวิตพี่ สาหัส พิบัติมา

何为稽留他家子？ มิอาจรักษ์ ภริยา ของพี่ได้

生男慎莫举， “หากมี ลูกชาย อย่าเลี้ยงดู”

生女哺用脯， มีลูกสาว กินอยู่ ของดีให้”

君独不见长城下， เธอบ่เห็น กำแพงนี้ ทุกข์เท่าไร

死人骸骨相撑拄。 กระดูกก่อ สานไว้ กำแพงผี

结发行事君， ข้าแต่งท่าน ตั้งแต่ ยังสาวน้อย

慊慊心意关。 จิตเชื่อมร้อย ผูกพัน มั่นวิถี

明知边地苦， ชายแดน ทุกข์เพียงไหน ข้าก็รู้ดี

贱妾何能久自全。 ข้าเอง จะรอดชีวี ถึงไหน ยังไม่รู้

—–