พฤษภาคม 2026
การใช้คำว่า 而 / สแลง #818# หมายถึงอะไร?
คำจีนใช้สนุก (趣用汉词语) ------คำว่า 而 ér ทำหน้าที่เป็นได้ทั้งคำสันธาน คำช่วยกริยาและคำกริยา ดังนั้น เวลาแปลเป็นภาษาไทยจึงไม่อาจกำหนดความหมายที่ตายตัวได้ เนื่องจากต้องขึ้นอยู่กับตำแหน่ง หน้าที่ และบริบทของประโยค โดยเฉพาะกรณีที่ 而 ทำหน้าที่เป็นคำสันธานที่เชื่อมคำคุณศัพท์ ด้วยเหตุนี้ ในที่นี้จึงขอกล่าวถึงคำว่า 而 ซึ่งทำหน้าที่เป็นคำสันธานที่ใช้เชื่อมคำคุณศัพท์เป็นหลัก ------而 ér ที่เป็นคำสันธาน ใช้เชื่อมได้ทั้ง คำ วลี อนุประโยคหรือประโยค โดยมากใช้ในภาษาเขียน
“ถานอวิ่นเสียน” แพทย์สตรีแห่งราชวงศ์หมิง
นับแต่โบราณกาล “แพทย์” เป็นอาชีพของผู้มีความรู้ความเชี่ยวชาญในการรักษาโรค ทว่าในยุคสังคมศักดินาจีน ผู้ประกอบวิชาชีพนี้มักเป็นบุรุษ เนื่องจากจารีตในสมัยนั้นกำหนดให้การศึกษาเล่าเรียนเป็นหน้าที่ของผู้ชาย ส่วนผู้หญิงถูกปลูกฝังให้ทำงานบ้านงานเรือน เป็นบุตรี ศรีภรรยา และมารดาที่ดีของครอบครัว
เมษายน 2026
สแลงและสำนวนเกี่ยวกับการพูดคุยสัพเพเหระ / 想得美 ฝันไปเถอะ, เพ้อฝัน, เพ้อเจ้อ
คำจีนใช้สนุก (趣用汉词语) ------คำสแลงที่ใช้เรียกการสนทนาอย่างไม่เป็นทางการ เช่น การคุยเล่น นินทา พูดคุยเรื่อยเปื่อยกับเพื่อนหรือคนสนิท ภาษาจีนมักใช้คำว่า 闲聊 xián liáo หรือ 唠嗑 (lào kē หรือบ้างก็นิยมอ่านว่า láo kē ซึ่งเป็นภาษาถิ่นทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 东北) หมายถึง การใช้เวลาว่างพูดคุยเรื่องทั่วไป โดยมากไม่มีสาระสำคัญหรือประเด็นจริงจัง ตัวอย่าง 上课前，同学们在闲聊。 Shàng kè
นาฬิกาฝรั่งในยุครุ่งเรืองแห่งราชวงศ์ชิง
ในรัชสมัยแห่งความรุ่งเรืองของราชวงศ์ชิง (清 ค.ศ. 1644–1911) กล่าวคือสามรัชกาล ได้แก่ จักรพรรดิคังซี (康熙) จักรพรรดิยงเจิ้ง (雍正) และจักรพรรดิเฉียนหลง (乾隆) มีหลากหลายสิ่งที่เฟื่องฟูอย่างยิ่ง บทความนี้จะขอกล่าวถึงยุคสมัยที่เป็นยุคทองของเครื่องมือบอกเวลาอย่าง “นาฬิกา” ประดิษฐกรรมที่จักรพรรดิทรงโปรดเป็นพิเศษ
หวังฝูจิ่ง พื้นที่ประวัติศาสตร์ใจกลางกรุง
หวังฝูจิ่ง (王府井) เป็นถนนสายเก่าแก่ที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ใจกลางเมืองปักกิ่ง ทางด้านตะวันออกของพระราชวังต้องห้าม (紫禁城) และจัตุรัสเทียนอันเหมิน (天安门广场) ถนนสายนี้มีความยาว 1.8 กิโลเมตร สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยราชวงศ์หยวน (元 ค.ศ.1271–1368)
วัดยงเหอกง พระตำหนัก 2 จักรพรรดิสู่วัดพุทธนิกายทิเบต
วัดยงเหอกง (雍和宫 ตำหนักยงเหอ) หรือวัดลามะ เป็นวัดแบบทิเบตที่กว้างใหญ่ที่สุดในดินแดนจีน (ยกเว้นทิเบต) เริ่มแรกสร้างขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดิคังซี (康熙 ค.ศ. 1654–1722) ปีที่ 33 (ค.ศ. 1694) แห่งราชวงศ์ชิง (清 ค.ศ. 1616-1911) เพื่อเป็นจวนประทับของพระโอรสลำดับที่ 4 อิ้นเจิน (胤禛)